ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Βιβλιοάποψη: "Τέσσερις εποχές"

Περίληψη οπισθόφυλλου:
Καλοκαίρι του 1920-30. Εποχή δημιουργίας. Φθινόπωρο του 1930-40. Εποχή κάμψης, πότε κλαίει πότε γελάει, προοίμιο του χειμώνα που θα ακολουθήσει. Χειμώνας 1940 με όλα τα επακόλουθα του πολέμου που έπληξαν τους ανθρώπους αυτή τη δεκαετία. Άνοιξη του 1950-60. Εποχή αναδημιουργίας που προετοιμάζει για το μέστωμα του καλοκαιριού την επόμενη γενιά. Μια γενιά που ανασυντάσσεται και μέσα από τη δουλειά, αλλά και τις σχέσεις, τη φιλία, τον έρωτα, το γάμο, θα φέρει με τη σειρά της μια νέα εποχή σε ένα καινούργιο κόσμο.


Η άποψή μου:
(γράφει η Λιάνα Τζιμογιάννη)
Τέσσερις εποχές... Ένα βιβλίο που τα έχει όλα! Ένα βιβλίο που μας θυμίζει κλασική λογοτεχνία... Ένα ανάγνωσμα που μας συγκινεί, μας ταξιδεύει στο χωροχρόνο, μας δημιουργεί νοσταλγία για το παλιό, το αγνό, το απλό...

Είναι το πρώτο πόνημα της Άνας Ζάχαρη που επανεκδίδεται από τις εκδόσεις Όστρια και που δε μπορείς ν’αγνοήσεις καμιά σελίδα του, καθώς όλες έχουν κάτι να σου πουν! Είναι απίστευτο το πόσο αριστοτεχνικά έχει δέσει όλα τα πρόσωπα, χωρίς να υπάρχει χάσμα στην υπόθεση, σαν να έχει φτιάξει άρτια ένα παζλ, χωρίς να λείπει ούτε ένα κομμάτι. Η ατμόσφαιρα μαγική, είτε μιλά για πόλεμο και αίμα, είτε για έρωτα και χαρές, είτε ακόμα και για τα πολιτισμικά στοιχεία της εποχής.

Από πού να ξεκινήσω και πού να φτάσω; Σε κάθε κεφάλαιο παρακολουθούμε τυχαίες χρονικές περιόδους, διάρκειας ενός έτους, διαφορετικής χρονικής περιόδου και αυτόματα, εποχής:

Καλοκαίρι  1925-1926:
Το κεφάλαιο ξεκινά και τελειώνει με Ιούλιο μήνα. Οι πρωταγωνιστές, τα τρία αδέρφια Άρης-Μαρία-Έφη συστήνονται στον αναγνώστη και ξεδιπλώνουν τις ιστορίες τους, τις σκέψεις τους, τα συναισθήματά τους. Μονόλογοι γεμάτοι νόημα. Ζευγάρια ταιριαστά: Ο Άρης κλείνεται στον εαυτό του μετά το βίαιο θάνατο της αγαπημένης του και η Ειρήνη του ξυπνά ξανά το αίσθημα της αγάπης. Ο Μάρκος δε γνωρίζει το παρελθόν του, αλλά είναι απόλυτα σίγουρος πως η Έφη είναι η γυναίκα της ζωής του. Ο Περικλής λατρεύει τη Μαρία και εκείνη τον Περικλή. Παράλληλα, βιώνουμε την καθημερινότητά τους, το σκηνικό όπου ζουν, την Ελλάδα και το εξωτερικό 90 χρόνια πριν. Μπιγκόνιες, ελιές, γεράνια, βουκαμβίλιες, και κληματαριές φορτωμένες με τσαμπιά βασιλεύουν παντού, ενώ η τοπική αρχιτεκτονική διαφαίνεται στις οικίες των ηρώων. Τα ρούχα ράβονται κατόπιν παραγγελίας από μοδίστρες σε φιγουρίνια από τις παριζιάνικες βιτρίνες και χρήματα ξοδεύονται σε πολύμηνα ταξίδια στην Ευρώπη! Είναι η εποχή των παχιών αγελάδων, τότε που όλα ήταν ανθηρά. Οι άντρες πλέον πατικώνουν τα μαλλιά τους με μπριγιαντίνη αντί για το χυμό λεμονιού. Για να γίνει ένας γάμος απαιτείται η ανάλογη προίκα. Για να μνημονευτούν οι νεκροί, χρειάζεται τρισάγιο και γενικά, η πίστη στην Παναγία είναι κεφάλαιο από μόνη της. Η Μαρία είναι ο άνθρωπος που σβήνει φωτιές κι αναλαμβάνει να αντιστρέψει τις εντυπώσεις, σε μια κοινωνία που το κουτσομπολιό δίνει και παίρνει.

Φθινόπωρο  1932-1933:
Η συγγραφέας μάς πάει πέντε χρόνια μετά. Η εποχή των ισχνών αγελάδων ξεκινά. Εμφανίζονται κι άλλα αγαπητά και μισητά πρόσωπα. Περιγράφεται τι έχει συμβεί στις ζωές των ηρώων, πόσο έχουν επηρεαστεί από την οικονομική κρίση και ό,τι ακολούθησε το παγκόσμιο κραχ. Περιουσίες χάνονται. Σχέσεις τερματίζονται. Ο μέρμηγκας που θα δουλέψει, θα επιβιώσει, ενώ ο τζίτζικας που εκμεταλλεύεται και μόνο διασκεδάζει, δε θα τα καταφέρει. Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του και η Άνα Ζάχαρη μας δίνει λύσεις σε κάθε πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι χαρακτήρες της. Ωστόσο, η κοινωνία χαρακτηρίζεται από τη λεγόμενη πατριαρχία: ο άντρας-σύζυγος πρέπει να είναι αυτός που θα φέρει το ψωμί, ενώ η γυναίκα θα πρέπει να είναι μητέρα, να μεγαλώνει τα παιδιά, να είναι καλή μαγείρισσα. Σου τρέχουν τα σάλια όταν η συγγραφέας περιγράφει τις νοστιμιές της κουζίνας των γυναικών. Σχεδόν σου’ρχονται στη μύτη οι μυρωδιές! Επίσης, σ’αυτό το χρονικό διάστημα, ο αδελφός στηρίζει τον αδελφό και τρυφερές οικογενειακές στιγμές περιγράφονται, δίνοντάς σου την ικανοποίηση πως πίσω από τα σύννεφα, πάντα θα υπάρχει ένας ήλιος.

Χειμώνας  1943-1944:
Πλέον ο Β’ παγκόσμιος πόλεμος έχει μπει στις ζωές των ζευγαριών μας. Η φρίκη του πολέμου, της αλληλεξόντωσης ανθρώπου από άνθρωπο, μεταμορφώνει τους πρωταγωνιστές μας, προκειμένου να βρουν τρόπους επιβίωσης για τους ίδιους και τις οικογένειές τους. Οι συνθήκες είναι δύσκολες, ειδικά όταν βλέπεις τους εχθρούς να καλοπερνάνε και να μη σου πετάνε ούτε ένα κόκαλο να γλείψεις. Οι άντρες έχουν επιστρατευτεί για να πολεμήσουν για την πατρίδα. Τα παιδιά ωριμάζουν απότομα! Σε συγκινεί η αυτοθυσία της μάνας και ο περήφανος τρόπος που κάποιοι επιλέγουν να πεθάνουν, παρά να ζουν στερημένα, σε σύγκριση με 10-20 χρόνια πριν. Αθώες ζωές χάνονται άδικα. Η αγάπη στην οικογένεια, οι ηθικές αξίες και τα ιδανικά συνεχίζουν να υφίστανται. Η πίστη στην παράδοση εμπλουτίζει το κείμενο, ενώ ιστορικά γεγονότα περιγράφονται με συντομία απλά και μόνο για να μας δείξουν πότε περίπου διαδραματίζονται οι σκηνές θανάτου και πόνου. Ειδικά το γράμμα που έστειλε ο Μάρκος στην Έφη, από τα αλβανικά βουνά και που μιλά για αίμα, θυσία, αγώνα και ηρωισμό, σε ανατριχιάζει!

Άνοιξη  1952-1953:
Από τη φτώχεια στην καλοπέραση και από τον πόλεμο στην ανέχεια κι έπειτα στην ευημερία. 28 χρόνια μετά την αρχή του μυθιστορήματος, κάθε παιδί αποκαθίσταται, ακολουθώντας το δρόμο του. Η ζωή ανταμοίβει τους κόπους, χαρίζει ευτυχία και επιτυχία! Το αίμα νερό δε γίνεται. Κόσμος που αγαπά κι αγαπιέται, πλημμυρίζει τις σελίδες του βιβλίου, ενώ διάχυτο είναι το άρωμα Ελλάδας με το γλυκό του κουταλιού, τα μυρωδάτα τυριά, τα εύγευστα κρασιά, το υπέροχο κλίμα και το γόνιμο έδαφος.

Γράφει η συγγραφέας: "Από τι μικρές συμπτώσεις μπορεί να εξαρτηθεί ολόκληρη η ζωή ενός ανθρώπου!" Και ναι... Η μοίρα χωρίζει ανθρώπους, πληρώνει με δίκαιο νόμισμα τους φταίχτες, αλλά ενώνει μέχρι και ηπείρους!

Όλοι οι χαρακτήρες που εμφανίζονται, είναι ολοκληρωμένοι, ψαγμένοι με τα ενδιαφέροντα, την προσωπικότητα και τις επιλογές τους, καμωμένοι με αγάπη από την πένα της συγγραφέως. Με κάθε ευτυχές ή δυστυχές γεγονός παρεμβάλλονται σκηνές από το πρόσφατο παρελθόν, συνήθως διάλογοι που έλαβαν χώρα και συμπληρώνουν τα κενά που τυχόν μας δημιουργήθηκαν. Θα δεις τον ερωτευμένο να κάνει τρέλες για να κερδίσει την κοπέλα που αγαπά! Θα δεις ανθρώπους που εκδικούνται, όταν απορρίπτονται! Θα δεις τι σημαίνει αξιοπρέπεια, όταν δε δίνεις σημασία στα κουτσομπολιά που σε αφορούν. Θα γνωρίσεις τον προδότη, που για την πάρτη του, δε διστάζει μέχρι και να σκοτώσει! Την ονειροπόλα που επιθυμώντας μια καλύτερη ζωή, ανοίγει το παράθυρο στη σκέψη της και βρίσκει καταφύγιο εκεί! Την παραπονιάρα που επιθυμεί την αποδοχή από το περιβάλλον της και που παρασυρμένη από πονηρούς ανθρώπους και λόγια που της φύτευσαν, αγνοεί τους συγγενείς της, μέχρι που έρχεται αντιμέτωπη με την αλήθεια.

Η λυρική γραφή της Άνας Ζάχαρη που πρωτογνώρισα στη συλλογή διηγημάτων «Οίκος νυφικών», με ξανακερδίζει και μου χαρίζει ένα πολύ όμορφο αναγνωστικό ταξίδι, που απόλαυσα με όλες μου τις αισθήσεις! Από το πώς περιγράφει το ελληνικό καλοκαίρι, με τις μυρωδιές από δέντρα γεμάτα φρούτα και λουλούδια να βασιλεύουν παντού, στο πώς μας δίνει τις δυσκολίες και τις κακοτοπιές που επηρεάζουν τους χαρακτήρες της, αναγκάζοντάς τους να βρουν λύσεις επιβίωσης... πώς ο πόλεμος αλλάζει τον άνθρωπο, κάνοντάς τον να σκληρύνει, να εκτιμήσει την ηρεμία, την ευτυχία και την παγκόσμια ειρήνη, να κλάψει και να θρηνήσει τα θύματά του και πώς ο χρόνος γιατρεύει κάθε πληγή και μνήμη... Και τέλος, πόσο όμορφα καταλήγουν τα πάντα, μετά από τόσο κόπο, πόνο, θλίψη, κούραση ψυχική και σωματική.

Τέσσερις εποχές... Κύκλους κάνει η ζωή. Ξεκινάς από κάπου χαμηλά, φτάνεις πόντους λίγο πριν το στόχο σου στα ψηλά και στο σημείο εκείνο που φοβάσαι ότι θα τα χάσεις, πέφτεις και τσακίζεσαι. Οπλισμένος όμως με το θάρρος και την επιμονή σου, λες "φτου κι απ’την αρχή" και συνεχίζεις... Ναι, θα κλάψεις διαβάζοντας. Ναι, θα νοσταλγήσεις. Θα γελάσεις, θα ικανοποιηθείς, θα απορήσεις, θα δικαιωθείς. Και στο τέλος, θα πλημμυρίσεις από αισιοδοξία, ξέροντας πλέον ότι μετά από τις σκοτούρες, έρχεται η χαρά... μετά από ένα θάνατο, η ζωή συνεχίζεται... μετά τη βροχή, έρχεται ένα ουράνιο τόξο... Μετά το χειμώνα, έρχεται η άνοιξη και μετά το καλοκαίρι, θες-δε θες... Έτσι είναι προγραμματισμένα από τη μητέρα-φύση... Έτσι είναι η ζωή... Τέσσερις εποχές...


Στοιχεία βιβλίου:
Συγγραφέας: Άνα Ζάχαρη
Σελίδες: 354 / Διαστάσεις: 21Χ14
Ημερ. έκδοσης: 2016
ISBN: 978-960-604-074-0

Βιβλιοάποψη: "Ο καθρέφτης"

Περίληψη οπισθόφυλλου:
Άραγε, αν ξέραμε πως υπάρχει σε κάποιο εγκαταλελειμμένο σπίτι ένας καθρέφτης που δείχνει όχι το πώς φαινόμαστε, αλλά το πως είμαστε στην πραγματικότητα, πόσοι από εμάς θα είχαμε το θάρρος να σταθούμε μπροστά του και να κοιτάξουμε τα καλά κρυμμένα της ψυχής μας;

Κι αν είμαστε από εκείνους που θα καταλάβουν τι πρέπει να αλλάξουμε, θα έχουμε την ευκαιρία;

Για τη Μαρίνα, που δεν γνώριζε ήταν τόσο εύκολο να σταθεί μπροστά του! Μα και τόσο επώδυνο. Δεν αρκούσε να καταλάβει, έπρεπε και να προλάβει!

«Θα τα καταφέρει; Θα προλάβει;» ρώτησε η Μαρία, γύρισαν
όλοι και κοίταξαν την κυρία Αιμιλία με αγωνία. Μα εκείνη δεν απάντησε, παρά μόνο χαμογέλασε αινιγματικά.

Η άποψή μου:
(γράφει η Λιάνα Τζιμογιάννη)
Συνήθως ένας από τους ήρωες στα μυθιστορήματα θα σου βγάλει κάτι από το εγώ σου ή απλά, θα απολαύσεις μια ηρωίδα, βγαλμένη από το μυαλό του συγγραφέα, χωρίς απαραίτητα να σου θυμίσει στοιχεία της προσωπικότητάς σου ή γεγονότα που’χεις βιώσει. Τι γίνεται όμως, στην περίπτωση μιας τελείως «κακιασμένης» πρωταγωνίστριας; Μιας αντιηρωίδας; Τη μισείς; Ταυτίζεσαι μαζί της; Αποζητάς μια τιμωρία για την ίδια ή θες το happy end ακόμα για έναν τέτοιον χάρτινο χαρακτήρα;

Σελ. 9: «Έτσι λειτουργούσε πάντα. Έβρισκε τον πιο δυνατό, τον πιο πλούσιο, τον πιο χρήσιμο και φρόντιζε να του γίνει απαραίτητη (…) και τον κράταγε μέχρι να βρει κάποιον άλλον, πιο δυνατό, πιο χρήσιμο
Η πρωταγωνίστρια Μαρίνα μοιάζει να βγήκε από το κουτί της Πανδώρας, κουβαλώντας όλα τα κακά πάνω της: είναι εγωίστρια, φιλοχρήματη (ντύνεται μόνο με μεγάλες φίρμες, οδηγεί ακριβό αμάξι, μένει σε πλούσια περιοχή με επώνυμα έπιπλα), είναι κακότροπη και νευρική, εκμεταλλεύεται τους ανθρώπους για να ανέλθει επαγγελματικά, στηριζόμενη στο υπάρχον ταλέντο και στην ομορφιά της, ξεζουμίζοντας τους εραστές της, που είναι παντρεμένοι, δεν έχει φίλες, ούτε κατοικίδια και της ταιριάζει γάντι η φράση «εγώ και άλλη καμία»!

Ανέκαθεν υπήρχαν και ακόμα υπάρχουν πολλές γυναίκες με τα στοιχεία της Μαρίνας, λίγο-πολύ ίδιες με αυτήν. Που να θέλουν το πάνω χέρι σε όλες τις σχέσεις και να κινούν τα δικά τους πιόνια -μα και του αντιπάλου- στη σκακιέρα. Που να μη μπορούν την οκνηρότητα και την αδυναμία του να εξαρτάσαι από άλλον κι έτσι, όταν συμβαίνει, να μην το διαχειρίζεσαι καλά. Που να πατούν επί πτωμάτων για να ανέλθουν. Ένα στραπάτσο χρειάζεται σε τέτοιες γυναίκες να καταλάβουν που βαδίζουν, και που ίσως ξέρουν που πηγαίνουν αλλά δε θέλουν-δε μπορούν να αλλάξουν ρότα.

Αυτό το στραπάτσο έρχεται στη ζωή της Μαρίνας και την αλλάζει από τα μέσα προς τα έξω. Κι αυτό το λέω, επειδή κάθε αλλαγή για να γίνει αντιληπτή από τον άλλο, θα πρέπει να ξεκινά εσωτερικά και να επεκτείνεται.

Τι βλέπουμε συνήθως σε έναν καθρέφτη; Για ποιο λόγο έχει κατασκευαστεί; Όχι μόνο για να στολίζει το χώρο... Σωστά; Μήπως για να ικανοποιούμε τη ματαιοδοξία μας; Δηλαδή, τον εξωτερικό μας κόσμο; Μήπως για να θαυμάζουμε το πώς μας βλέπουν οι άλλοι; Μήπως για να διορθώνουμε τις ατέλειες που παρατηρούμε, αποζητώντας την επιδοκιμασία; Όλα αυτά, αλλά... τι θα γινόταν άραγε αν υπήρχε ένας καθρέφτης που μας έδειχνε ακριβώς όπως είμαστε στην ψυχή; Γιατί όλοι μπορούν να δουν το πρόσωπο του άλλου, μα όχι τι κρύβει μέσα του... Με έναν τέτοιον καθρέφτη έρχεται αντιμέτωπη η ηρωίδα και κάνει την αυτοκριτική της...

Σελ. 122: «Ξέρεις, η ομορφιά πηγάζει από μέσα μας» και Σελ. 125: «δεν είναι το παν η ομορφιά που φαίνεται, αλλά αυτή που δε φαίνεται
Πολύ σωστά τα λόγια της συγγραφέως, διά στόματος Αιμιλίας, καθώς είμαι υπερμάχος της εσωτερικής ομορφιάς, ένα παραπάνω βέβαια, όταν αυτή συνοδεύεται από αγνότητα στην εξωτερική μορφή. Σαφέστατα και δεν εννοώ πως ένας άνθρωπος που δεν είναι όμορφος εξωτερικά, δε σημαίνει πως δεν έχει καλή καρδιά! Αλλά στην τελική, είναι καθαρά υποκειμενικό το τι είναι ομορφιά... Γεγονός όμως παραμένει το ότι ο εσωτερικός κόσμος και η πηγάζουσα ομορφιά αξίζουν πολύ περισσότερο από μια όμορφη "μάσκα"...

Η Μαρίνα προσπαθεί να συνέλθει από τη «σύγκρουση», έχει τη θέληση και τον τσαγανό να παλέψει, γι’αυτό και απορροφά κάθε είδους πληροφορίες που χρειάζεται για να νικήσει τον «αντίπαλό» της, που όμως, αποδεικνύεται ο μεγαλύτερος και καλύτερος σύμμαχος που είχε ποτέ! Στις συζητήσεις που κάνει με την Αιμιλία, νιώθει δέος... Διαπιστώνει πως ενεργούσε λάθος σε όλη της τη ζωή και επιθυμεί να διορθώσει τα κακώς κείμενα. Μιλώντας με αυτή την νεραϊδένια μορφή, σχεδόν θεϊκή, σίγουρα νιώθει τόσο μικρή απέναντί της, ειδικά όταν εκείνη τη ρωτά:

Σελ. 141: «Και ποιος σε όρισε εσένα δικαστή ή Θεό; Ποιος σου ζήτησε να αποδώσεις δικαιοσύνη
Ναι, καμιά φορά θέλουμε εμείς να αποφασίζουμε για κάτι που μας αφορά. Ειδικά όταν νιώθουμε παραπονεμένοι, αδικημένοι, πληγωμένοι, θέλουμε να δρούμε κατά το πώς εμείς αντιλαμβανόμαστε το δίκαιο και να φέρνουμε εις πέρας την αποστολή αυτή. Η Αιμιλία όμως, με τον τρόπο της, δείχνει το λάθος και το σωστό στη Μαρίνα και κατ’επέκταση σε μας τους αναγνώστες. Μας προτρέπει να μην προχωράμε σε βιαστικές και αψυχολόγητες κινήσεις, για τις συνέπειες των οποίων σίγουρα θα μετανιώσουμε.

Η κυρία Αιμιλία -ως άλλη Μις Πέρεγκριν- κρατά κάτω από τις φτερούγες της απλούς ανθρώπους, που κάποτε υπέπεσαν σε σημαντικά λάθη και πλέον διαμένουν μαζί της, αλλαγμένοι κι απαλλαγμένοι από τον κακότροπο εαυτό τους. Σαφέστατα παίζει τον σημαντικότερο ρόλο, καθώς παρουσιάζεται ως από μηχανής θεός στη Μαρίνα για να της τονίσει την ανάγκη αλλαγής, διορθώνοντας τα λάθη της. Μόνο ευγνωμοσύνη νιώθεις για μια τέτοια γυναίκα, που μοιάζει να σε άγγιξε με ένα μαγικό ραβδάκι! Πόσο πολύτιμη η βοήθεια ενός ατόμου στη ζωή σου, είτε γνωστού είτε φίλου ή συγγενή, όταν σε τραβά από το χέρι, υποδεικνύοντας πως πας να πέσεις σε ένα γκρεμό, που εσύ δε βλέπεις!

Η γραφή της Ανδρομάχης Κοκόση μου’δειξε δύο διαφορετικές όψεις: στο πρώτο μέρος, σκληρή και απόλυτη, όπως η ηρωίδα της και στο δεύτερο, πιο στρωτή, πιο γλυκιά και πιο τρυφερή, ακριβώς στον τόνο που μεταμορφώθηκε η Μαρίνα της... Η ροή είναι γρήγορη και βοηθούν οι διάλογοι και οι εναλλαγές πρωτοπρόσωπης (όταν η Μαρίνα σκέφτεται, το κάνει σε πρώτο πρόσωπο) και τριτοπρόσωπης αφήγησης. Ωστόσο, παρατηρώ πως η συγγραφέας έχει ψυχογραφήσει στην εντέλεια μόνο τη Μαρίνα, καθώς «ακούμε» τις σκέψεις της και βλέπουμε τις αντιδράσεις της την ίδια στιγμή, ενώ παρουσιάζει λίγα στοιχεία για τους δευτεραγωνιστές της, που κι αυτοί όμως, έχουν το μερίδιό τους στην αλλαγή της Μαρίνας. Η Ανδρομάχη έχει δώσει βάρος στην περιγραφή του «πριν» και του «μετά» της κοπέλας, θέλοντας να μας αποδείξει πως ο άνθρωπος αλλάζει όταν το προσπαθήσει και σίγουρα θα πετύχει, αρκεί να το θελήσει πραγματικά.

Η εσωτερική μεταμόρφωση της Μαρίνας μου θύμισε τη χριστουγεννιάτικη αμερικάνικη ταινία με τον Σκρουτζ (τον υποδύθηκε ο Μπιλ Μάρεϊ), που τρία φαντάσματα τον επισκέπτονται, του δείχνουν παρελθόν-παρόν-μέλλον κι έπειτα εκείνος αλλάζει 180 μοίρες συμπεριφορά! Στην περίπτωση του βιβλίου δεν έχουμε φαντάσματα, αλλά μια ηλικιωμένη ζητιάνα κι έναν καθρέφτη! Μετά λοιπόν την απότομη και μετωπική σύγκρουση με τη μοίρα, παρακολουθούμε την ολοκληρωτική μεταστροφή ενός εγωιστικού και κακού πλάσματος σε έναν άνθρωπο αξιόλογο με ευγενικά αισθήματα που βιώνει τη μητρότητα και παράλληλα, σκέφτεται έτσι:

Σελ. 137: «Είχε μπει σε ένα ατέλειωτο παιχνίδι προσπαθώντας να είναι πάντα η νικήτρια (…) Μα πόσα πράγματα έχασε έτσι. Μια ολόκληρη ζωή
Αυτό ακριβώς είναι ένα από τα μαθήματα που μας δίνει το βιβλίο: να μην προχωράμε χωρίς να μελετάμε το καθετί, σκεπτόμενοι μόνο τον προορισμό και όχι τη διαδρομή. Αντιθέτως, η διαδρομή είναι εκείνη που θα καθορίσει τη στροφή, το φρενάρισμα και φυσικά το τέλος της, κερδίζοντας ή χάνοντας, ανάλογα την πορεία.

Ποιος είναι ο εκλεκτός που ψάχνει ο Καθρέφτης για να συνεχίσει το θεάρεστο έργο της κυρίας Αιμιλίας; Και για ποιο λόγο; Όλες οι απορίες απαντώνται στο τελευταίο κεφάλαιο, αφήνοντας συγκίνηση στον αναγνώστη...

Το βιβλίο θα μπορούσε να έχει ολοκληρωθεί ως νουβέλα στο πρώτο μέρος κι εμείς να μείνουμε με την εντύπωση ότι η Μαρίνα άλλαξε πλεύση στη ζωή της, όμως σίγουρα θα θέλαμε να μάθουμε αν η κοπέλα εκμεταλλεύτηκε με αγνούς πια σκοπούς και όσο το δυνατόν καλύτερα, τη δεύτερη ευκαιρία που της δινόταν να διορθώσει τα λάθη της. Στο δεύτερο, λοιπόν, μέρος ξαναζεί (ή όχι;) κάποια γεγονότα που είχαν συμβεί την πρώτη φορά με διαφορετική εξέλιξη (ή μήπως όχι;)... Τελικά, μήπως δε μπορούμε ποτέ να τα έχουμε όλα;

Το εξώφυλλο απλό και αυστηρό, καθορίζει την απόλυτη δύναμη του Καθρέφτη και το πράσινο μαντήλι -χρώμα της ελπίδας- δίνει έναν τόνο αισιοδοξίας στη μαυρίλα. Στην ουσία, θα μετέφραζα την επιλογή του εξωφύλλου, ως ένα ακόμα μάθημα από το εν λόγω βιβλίο κι αυτό θα ήταν σίγουρα να φροντίσω η ψυχή μου να παραμείνει αγνή και αληθινή (πράσινη), μέσα στο βούρκο της σκληρής και αδίστακτης (μαύρης) ζωής, να νοιάζομαι για τον συνάνθρωπό μου και να πορεύομαι με ευγενικούς σκοπούς.

Ο Καθρέφτης είναι ένα βιβλίο για τις δεύτερες ευκαιρίες στη ζωή, που συνήθως τις αποζητάμε μετά από ένα συγκλονιστικό γεγονός, ένα ατύχημα, μια απόλυση, ένα θάνατο αγαπημένου προσώπου, μια μετακόμιση μακριά, κάτι που θα σηματοδοτήσει μια νέα αρχή. Το συστήνω επειδή όλοι μας χρειαζόμαστε μια ενδοσκόπηση πότε-πότε... Όλοι μας χρειαζόμαστε μια κυρία Αιμιλία!! Και όλοι θα απολαύσουμε τη μεταφυσική ατμόσφαιρα που έχει σχεδιάσει τόσο όμορφα η συγγραφέας μας. Θα περιμένω να διαβάσω νέα δουλειά της με αγωνία!

Τέλος, θα ήθελα να επισημάνω πως υπήρχαν ορθογραφικά, συντακτικά και λάθη σελιδοποίησης, κάτι που αφορά στην επιμέλεια του βιβλίου και όχι απαραίτητα στη συγγραφέα, που εγώ -ως πολύ αυστηρή αναγνώστρια- δε μπορώ να προσπεράσω. Ελπίζω όμως, τέτοια λάθη (που αποσπούν τον αναγνώστη από το να εντρυφήσει στην υπόθεση) σε επόμενο βιβλίο των εκδόσεων να έχουν εξαλειφθεί έως εξαφανιστεί.


Στοιχεία βιβλίου:
Συγγραφέας: Ανδρομάχη Κοκόση
Σελίδες: 290
Ημερ. έκδοσης: 07/12/2016
ISBN: 978-618-82751-5-7

Βιβλιοάποψη: Μίνι αφιέρωμα στην Κατερίνα Παπανικολάου


Βιογραφικό της συγγραφέως:

Η Κατερίνα Παπανικολάου γεννήθηκε στην Αλεξανδρούπολη και μεγάλωσε στην Αθήνα. Έζησε για μεγάλο χρονικό διάστημα στο εξωτερικό, αλλά, μετά από πολλά χρόνια ταλαιπωρίας, αποφάσισε ότι είναι καλύτερα να ταλαιπωρείται στη χώρα που γεννήθηκε!

Στην παρούσα φάση εκπαιδεύεται στη συμβουλευτική-οικογενειακή θεραπεία, με στόχο να καταλάβει πολλά για την ίδια, αλλά να βοηθήσει και τους άλλους να καταλάβουν ακόμα περισσότερα.

Είναι συγγραφέας των βιβλίων «Τακούνια στα χαρακώματα» και «Μην παίρνεις κι όρκο στον έρωτα...», καθώς και των bestsellers «Πού πας, αγάπη μου!» και «Ραντεβού πίσω στο χρόνο». Το «Πού πας, αγάπη μου!» επανεκδόθηκε από τις εκδόσεις Ιβίσκος με τον τίτλο «8 μήνες τρέλας!».

Τα έργα της:

8 μήνες τρέλας / περίληψη:
Η 34χρονη Ανδριάνα έχει μία φαινομενικά τακτοποιημένη ζωή, μοιράζοντας τον χρόνο της ανάμεσα στους φίλους της, στα ξενύχτια και στην καριέρα της. Και μετά... εμφανίζεται αυτός!
Σέξι, ψηλός, με χιούμορ, απατηλά γοητευτικός, συναισθηματικά μη διαθέσιμος. Ζώντας στην εποχή όπου ψάχνοντας για το άλλο σου μισό είναι σαν να παίζεις ρώσικη ρουλέτα, η Ανδριάνα παγιδεύεται σε μία παθιασμένη σχέση που τη μεταμορφώνει από σοβαρή καριερίστρια σε έφηβη.

Παλεύει να διατηρήσει τις ισορροπίες της, ενώ ταυτόχρονα προσπαθεί να τον δαμάσει, να τον αποκρυπτογραφήσει, να τον αποπλανήσει μέχρι τέλους, να τον ξεχάσει βγαίνοντας με άλλους, να τον βγάλει από την ζωή της, να πάρει «κατευθύνσεις» από χαρτορίχτρες μέχρι και στην Ιαπωνία. Όλα αυτά όχι απαραίτητα με αυτή τη σειρά...

Μέχρι που κάποια μέρα η πραγματικότητα της χτυπάει την πόρτα. Και εκεί, όλα αλλάζουν!

Ένας άντρας. Μια γυναίκα. Τι θα μπορούσε να πάει στραβά; Μάλλον τα πάντα... Μία ξεκαρδιστική ιστορία έρωτα και πάθους!


Στοιχεία βιβλίου:
Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ
Συγγραφέας: Κατερίνα Παπανικολάου
Σελίδες: 304 / Διαστάσεις: 14X21
ISBN: 978-618-509-309-9

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Τακούνια στα χαρακώματα / περίληψη:
Η Ανδριάνα βλέπει ξαφνικά να χάνονται ένα-ένα και με ανησυχητική ευκολία όλα αυτά που θεωρούσε ως τώρα δεδομένα. Ο γάμος της παραπαίει, τα λεφτά της τελειώνουν, ενώ ο αγώνας της για να ξαναβρεί δουλειά χαρακτηρίζεται από την εξής φράση: μεγάλη πόρτα θα διαβείς.

Σ’αυτή τη νέα τάξη πραγμάτων τα στηρίγματά της δεν φαίνονται και τόσο στιβαρά... Μια εκκεντρική μητέρα που της αρέσει να συλλέγει συζύγους. Μια αδερφή, κατά φαντασίαν ασθενής, που περιμένει τον πρίγκιπα ή το θάνατο -και όχι πάντα με αυτή τη σειρά. Μια επικριτική κολλητή φίλη που έχει αδυναμία σε μυώδεις εκκολαπτόμενους ποιητές.

Χάνοντας όλες τις ισορροπίες της, η Ανδριάνα νιώθει πως της απομένουν μόνο δύο εναλλακτικές: να αρχίσει να καπνίζει φυτείες μέχρι να μοιάσει με τον Μπομπ Μάρλεϊ ή να φορέσει τα αγαπημένα της εντεκάποντα και να βγει έξω στη μάχη παλεύοντας γι’αυτά που έχασε, μαζί και για τον παλιό της έρωτα ο οποίος επιστρέφει στη ζωή της παράνομα και κολασμένα. Τον ψηλό...


Στοιχεία βιβλίου:
Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ
Συγγραφέας: Κατερίνα Παπανικολάου
Σελίδες: 296 / Διαστάσεις: 140 x 205
Ημερ. έκδοσης: 17/06/2013
ISBN: 978-960-364-633-4

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Η άποψή μου:
(γράφει η Λιάνα Τζιμογιάννη)
Επιλέγω να αναφερθώ μόνο σε αυτά τα δύο βιβλία της Κατερίνας Παπανικολάου, καθώς αποτελούν μια άτυπη -ας πούμε- διλογία. "Αν νιώθεις κι εσύ ότι παλεύεις για τα πάντα, μην το σκέφτεσαι... Η Ανδριάνα είναι ο άνθρωπός σου! Θα ξεχαστείς, θα γελάσεις και ίσως σε κάποια σημεία να ταυτιστείς."

Τον Μάϊο του ‘12 λοιπόν, ταξίδευα Πειραιά-Μύκονο για να συναντήσω μια φίλη (που είχαμε παρεξηγηθεί) κι ήθελα ένα βιβλίο για να περάσουν οι 6 ώρες ταξιδιού. Είχα επιλέξει το «Πού πας αγάπη μου», καθώς πράγματι αναρωτιόμουν πού στα κομμάτια πηγαίνω κι αν άξιζαν τόσα έξοδα για να τα ξαναβρώ μαζί της. Την Κατερίνα Παπανικολάου δεν την ήξερα, έτσι, είχα αγοράσει το βιβλίο, επηρεασμένη από το εξώφυλλο και την περίληψη...

ΟΚ, είμαι βιβλιοφαγού. Διαβάζω ένα πολυσέλιδο βιβλίο το πολύ σε 2 μέρες!!! Ε... σας πληροφορώ πως στην κυριολεξία ρούφηξα την ιστορία της Ανδριάνας και του ψηλού (και του...πφφφ...Αλέξη!) και πως είχα τελειώσει τις 304 σελίδες του, μέχρι να πιάσουμε Μύκονο!!! Δεν υπήρχε αυτό το βιβλίο!!! Ήταν λες και διάβαζα μέρος της ζωής μου!!! Τόσα στραπάτσα, τόσες «συμπτώσεις», τόσες περιπέτειες αυτό το κορίτσι... αλλά κι ο ψηλός, δικαίωνε τον τίτλο του άντρα (και το όνομα Γιώργος!) που έχει τύχει και σε μένα!!!

Τελικά, με τη φίλη μου δεν τα βρήκαμε. Βρήκα όμως, και τα υπόλοιπα βιβλία της Παπανικολάου τα ξεσκόνισα κι αυτά απ’την καλή και την ανάποδη και βρισκόμουν στην αναμονή για το επόμενο. Στο μεταξύ, συνάντησα και την Κατερίνα, σε έκθεση βιβλίου και μου’κανε εντύπωση πόσο προσιτός και χαμογελαστός άνθρωπος είναι. Η ίδια μου εκμυστηρεύτηκε τότε ότι έγραφε τη συνέχεια της ιστορίας της Ανδριάνας!!! Ένα παραπάνω λοιπόν, για να περιμένω με αγωνία!!!

Και ναι, έφτασε η 17η Ιουνίου 2013!!! Επιτέλους είχα στα χέρια μου το «Τακούνια στα χαρακώματα» και μετά από ένα μικρό διάστημα αναγνώσματος σε όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς, μέχρι να φτάσω σπίτι, για άλλες 6 ώρες, δε μου μίλησε κανείς... δε με ενόχλησε κανείς... ούτε έφαγα... ούτε κοιμήθηκα... τίποτα!!! Άξιζε, όμως την απομόνωση!!! Το τι γέλιο έριξα, δε λέγεται!!!

Το βιβλίο περιγράφει τις περιπέτειες της αγαπημένης μου Ανδριάνας, τρία χρόνια μετά. Λες και κάποιος τη μούντζωσε, χάνει τη δουλειά της, ψάχνει και δε βρίσκει. Έχει ήδη αποχωριστεί φίλους της για να ζήσουν κι αυτοί κάπου αλλού τη ζωή τους. Ταλαιπωρείται από την τσιριμπίμ-τσιριμπόμ οικογένειά της. Επανέρχεται στο προσκήνιο ο ψηλός και παντοτινός έρωτας, που δείχνει να’χει αλλάξει (ή μήπως όχι;;;)... Και... πώς πάει η συζυγική ζωή;;;

Κάθε σελίδα των «Τακουνιών» αντιπροσωπεύει τη γυναίκα του σήμερα… Αναλύει κι ειρωνεύεται τις ξεχωριστές (βλαμένες!) οντότητες που είμαστε... Πού πάμε; Τι θέλουμε; Γιατί το κάνουμε ΠΑΛΙ αυτό;; Μα τίποτα πια δε μαθαίνουμε από τα λάθη μας;;; Όλες οι γραμμές περιέχουν ατάκες πολύ πετυχημένες και πανέξυπνες και πάντα με το στίγμα της πρωταγωνίστριας: μιας Ανδριάνας με την οποία ταυτίστηκα απ’το πρώτο κιόλας βιβλίο, πράγμα που ΣΠΑΝΙΑ παθαίνω με φανταστικό χαρακτήρα!!!!

Δε θα αναφερθώ στη γραφή, στο λεξιλόγιο, τις απείρου κάλλους σκηνές και διαλόγους της Παπανικολάου. Δηλώνω άκρως ενθουσιασμένη, οπότε καταλαβαίνετε πως είναι περιττό να μιλήσω για αυτά! Όχι, να μην πάρεις τα βιβλία, γιατί δε θα μπορέσεις να ελέγξεις τον εαυτό σου στο μετρό, στο λεωφορείο και στο τραμ, τη στιγμή που θα διαβάσεις κάτι που θα σου προκαλέσει άφθονο γέλιο!!!!!! Ναι, να τα πάρεις, γιατί η ώρα περνά πολύ ευχάριστα και πολύ γρήγορα και γιατί όταν τελειώσει, θα θες να γίνει τριλογία!!!!!!!!!!!!!

Και... παρεμπιπτόντως: πού μπορούμε να βρούμε κι εμείς έναν κ. Λάκη;;;

Βιβλιοάποψη: "Ο ύπνος των αγαλμάτων"

Περίληψη οπισθόφυλλου:
"Τότε είδα ν' αποσπάται από την ομάδα ένας πελώριος Κούρος με το αρχαϊκό του μειδίαμα κάπως εντονότερο, έτοιμος να δείξει την οδοντοστοιχία του. Βγήκε μπροστά από τον αιωρούμενο σωρό κι άρχισε σταδιακά να αποσυντίθεται, να λιώνει σαν φτιαγμένος από κερί ή υλικό ακόμη πιο μαλακό κι ευαίσθητο στην υψηλή θερμοκρασία. Μα τι λέω! Εδώ τα αντικείμενα τήκονταν στις πολικές θερμοκρασίες! Δεν ήξερα αν έπρεπε να φωνάξω..."

Τι σημαίνουν οι καταστροφές έργων τέχνης που σημειώνονται στο νέο Μουσείο της Ακρόπολης και στο Λούβρο; Γιατί καταστράφηκε ο Δαβίδ του Μιχαήλ Αγγέλου στη Φλωρεντία και η Γοργόνα στην Κοπεγχάγη; Πρόκειται για νέους τρόπους που η τρομοκρατία χρησιμοποιεί ώστε να σπείρει τον πανικό ή μήπως απέτυχε το πείραμα cern στα γαλλοελβετικά σύνορα; Πόσο ορθή είναι η άποψη ότι κάποιοι εναντιώνονται στις θρησκείες των λαών μόνο και μόνο για να χρίσουν έναν παγκόσμιο δικτάτορα; Και τι ρόλο παίζουν οι μυστικές εταιρίες; Τελικά, πόσο αληθής είναι η άποψη πως ο ίδιος ο πλανήτης, ως αυτοκυβερνώμενος οργανισμός, θέλει ν'απαλλαγεί από το ανθρώπινο είδος;

Το βιβλίο του Νίκου Διακογιάννη "Ο ύπνος των αγαλμάτων" είναι ένα μεταφυσικό θρίλερ, ένα σημειολογικό μυθιστόρημα όπου η αληθοφάνεια των στοιχείων καθιστά την ιστορία πειστική. Ο αναγνώστης ακροβατεί στην κόψη του χρόνου, ενός χρόνου εύπλαστου που κάνει τα σύνορα μεταξύ πραγματικότητας και ονείρου να είναι πλέον δυσδιάκριτα...


Η άποψή μου:
(γράφει η Λιάνα Τζιμογιάννη)
Τον Ιούλιο του 2014 ήρθα σε επαφή με το τρίτο κατά σειρά μυθιστόρημα που έχει γράψει ο Νίκος Διακογιάννης, ωστόσο, ήταν το πρώτο δικό του που διάβαζα.

Ο συγγραφέας αφιερώνει το βιβλίο στον Ζοζέ (Ιωσήφ) ντε Σόζα Σαραμάγκου (José de Sousa Saramago), Πορτογάλο συγγραφέα, ποιητή, σεναριογράφο και δημοσιογράφο, τιμημένο με Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας. Σε ολόκληρο το βιβλίο του Νίκου διακρίνεται η επιρροή του Πορτογάλου συγγραφέα, τα έργα του οποίου θεωρούνται αλληγορικά και παρουσιάζουν ανατρεπτικές όψεις πάνω στα ιστορικά γεγονότα, δίνοντας έμφαση στον ανθρώπινο παράγοντα (πηγή: Βικιπαίδεια).

Λίγα είναι τα μεταφυσικά θρίλερ που έχω επιλέξει να διαβάσω και κατά κύριο λόγο, προτιμούσα πάντα την ξένη λογοτεχνία κι όχι την εγχώρια... Αγόρασα το βιβλίο επειδή η υπόθεση μου φάνηκε άκρως ενδιαφέρουσα. Τι πιο ενδιαφέρον από κάτι πατριωτικό; Ένα σύμβολο; Κάθε Έλληνας μέσα του θέλει τα Μάρμαρα του Παρθενώνα, τη Νίκη της Σαμοθράκης, την Αφροδίτη της Μήλου και ένα σωρό ακόμα Ελληνικά αγάλματα να επιστρέψουν στην Ελλάδα, φοβούμενος ότι εκεί που βρίσκονται ίσως δεν τα ξαναδεί ποτέ από κοντά...

Από το ανατριχιαστικό εξώφυλλο έως την τελευταία λέξη, ο συγγραφέας πετυχαίνει να μας παρουσιάσει ένα μυθιστόρημα που συνδυάζει την Ιστορία, τη φαντασία και στοιχεία θρίλερ, κόβοντας την ανάσα του αναγνώστη! Οι θεωρίες συνωμοσίας για εγκλήματα στο ανθρώπινο γένος παίρνουν σάρκα και οστά, αποκτώντας οντότητα! Ο αλληγορικός τρόπος που συνδυάζονται οι αληθινές πληροφορίες με τη μυθοπλασία σε κάνουν πραγματικά να αναρωτιέσαι τι είναι αλήθεια και τι ψέμα. Το βιβλίο είναι τόσο καλογραμμένο που σου δίνει την εντύπωση πως όσα διαβάζεις, κάποια στιγμή ενδέχεται να συμβούν στην πραγματικότητα! Θεωρώ πως η υπόθεση και η γραφή του Διακογιάννη πείθει και τον πιο δύσκολο αναγνώστη!

Το κάθε κεφάλαιο χαρακτηρίζεται από λόγια επωνύμων προσωπικοτήτων όπως ο Άλμπερτ Άινστάιν, η Μελίνα Μερκούρη, ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, ο Γιάννης Ρίτσος, ο Σαίξπηρ, ο Νίτσε, ο Φρόϊντ. Λόγια ταιριαστά με το τι περιγράφεται σε κάθε κεφάλαιο. Κάθε σελίδα βουτά στη φαντασία του συγγραφέα, περιγράφοντας τον τρόπο που τα αγάλματα, ανά τον κόσμο, σχεδόν ζωντανεύουν, κάνοντας την επανάστασή τους. Λιώνουν, σπάνε, φθείρονται, γενικά αποσυντίθενται σαν ανθρώπινοι οργανισμοί...!!!

Πολλές οι θεωρίες για το “γιατί” συμβαίνει αυτή η μαζική και αλυσιδωτή καταστροφή, σε πολλά μουσεία του κόσμου... Πώς είναι δυνατόν ένα μαρμάρινο άγαλμα να γίνεται κυριολεκτικά σκόνη σε λίγες ώρες; Κυριαρχεί η θεωρία του πειράματος “cern” (Conseil Européenne pour la Recherche Nucléaire = το μεγαλύτερο σε έκταση -πειραματικό- κέντρο πυρηνικών ερευνών και ειδικότερα επί της σωματιδιακής φυσικής στον κόσμο, όπου μέλος είναι και η χώρα μας!), το οποίο ΕΑΝ υποθέσουμε ότι εφαρμοζόταν στην πραγματικότητα, θα είχε ως συνέπεια την κλίση του άξονα της γης, με το κλίμα να γυρνά μπούμερανγκ παγκοσμίως!!! Οι ώρες της μέρας και της νύχτας θα μειώνονταν αισθητά -δηλαδή θα νύχτωνε από τις 3 το μεσημέρι ενώ θα ξημέρωνε στις 10 το βράδυ- και θα είχαμε ΠΟΛΙΚΟ καταχείμωνο σχεδόν στην καρδιά του καλοκαιριού!!!

Η παγκόσμια καταστροφή στα αγάλματα όμως, μεγιστοποιείται παίρνοντας αμπάριζα και τον ίδιο τον άνθρωπο, προκαλώντας του συμπτώματα μιας ασθένειας, σε επίπεδο λιμού, παρόμοια με χειμερινό ύπνο, εάν κάτι τέτοιο ήταν εφικτό σε ανθρώπους!!! Ενώ δηλαδή, αρχικά ο ασθενής εμφανίζει συμπτώματα γρίπης, όπως εμετός, ρίγη, πυρετός και παραλήρημα, ζητώντας «ΓΑΛΑ» (πράγμα που παραπέμπει στην αγνή, παιδική ηλικία!), στη συνέχεια ο οργανισμός εξασθενεί παγώνοντας, πέφτοντας σε έναν ύπνο, που ούτε ύπνος είναι, αλλά ούτε και θάνατος!!! Σκηνές φρίκης εκτυλίσσονται με απόγειο τις πράξεις βιαιότητας (βιασμούς σε παγωμένες/αναίσθητες γυναίκες και πλιάτσικο σε κατοικίες ζωντανών-νεκρών)...

Η έρευνα που έκανε ο Νίκος σχετικά με το επιστημονικό μέρος πραγματικά με άφησε άφωνη! Σοκαρίστηκα καθώς μάθαινα έννοιες, που δεν ήξερα ή κάποιοι δε θέλουν να μάθουμε!!! Ο Νίκος στον «Ύπνο» πετυχαίνει να με βάλει μέσα σε μια υπόθεση, όπου μηνύματα κρύβονται στην κάθε λέξη. Τα όσα συμβαίνουν στην εποχή μας, μέρος της Νέας Τάξης Πραγμάτων και κατά συνέπεια, της Μασονίας, όπου λέσχες τύπου Βίλτενμπεργκ επιθυμούν την παγκόσμια χειραγώγηση, πραγματικά σε προβληματίζουν, σε επηρεάζουν τόσο, που πραγματικά αν δε συνέβαινε, τότε θα ήσουν ανίκανος να αισθάνεσαι!!!

Όντως, το βιβλίο δεν ήταν κάτι που έχω ξαναδιαβάσει… Θα το χαρακτήριζα ως ένα έργο πρωτότυπο ΚΑΙ πρότυπο για έναν Έλληνα συγγραφέα. Ένα «κρίμα» το συνοδεύει, καθώς δεν είχε την αναγνώριση που του πρέπει.

Νίκο, τα θερμά μου συγχαρητήρια για ένα πόνημα εντελώς διαφορετικό από όσα έχω διαβάσει ως τώρα!!! Κι έπεται συνέχεια...


Στοιχεία βιβλίου:
Συγγραφέας: Νίκος Διακογιάννης
Σελίδες: 272 / Διαστάσεις: 14 x 21 εκ.
Ημερ. έκδοσης: 2011
ISBN: 978-960-219-240-5

Βιβλιοάποψη: "Μυστική δαντέλα"

Περίληψη οπισθόφυλλου:
Σαν μυστική δαντέλα κεντήθηκε η ζωή της Ελισσώς, δίνοντάς της πόνο και μεγάλες απώλειες. Άνθρωποι που κίνησαν τα νήματα της ζωής της, την ανάγκασαν από κορίτσι να μεταμορφωθεί σε γυναίκα, σε μια μυστηριώδη γυναίκα· και από το νησί, βρέθηκε το 1922 στον Πειραιά και στο μπορντέλο της μαντάμ Χαρίκλειας, και από κει στην Αθήνα!

Στόχος της, να γίνει ισχυρή!
Έτσι, η Φτώχεια έγινε Πλούτος, η Καλοσύνη μετατράπηκε σε Μίσος, η Αγάπη σε Οίκτο και ο Θάνατος σε Ζωή! Το πλήρωμα του χρόνου δεν είχε έρθει μόνο για την επιστροφή της Ελισσώς στο νησί αλλά και για να πληρώσουν όσοι της έκλεψαν τη ζωή. Τα μυστικά που βάφτηκαν με αίμα έπρεπε να αποκαλυφθούν και τη θέση της εκδίκησης στην καρδιά της Ελισσώς να πάρει η Λύτρωση!


Η άποψή μου:
(γράφει η Λιάνα Τζιμογιάννη)
Ένα από τα καλύτερα βιβλία του 2013 ήταν για μένα η «Μυστική Δαντέλα» της Μαρίας Γαβριελάτου. Πρωτοκυκλοφόρησε από την Ελληνική Πρωτοβουλία το 2013 και επανεκδόθηκε το 2016 από την Όστρια.

Η υπόθεση σχετίζεται με την εκδίκηση, η οποία όμως μεταμορφώνεται σε δικαία λύτρωση, αφού αυτός που πληγώνει, τελικά τιμωρείται και η Θεία Δίκη εξυψώνει τον αδικημένο, χαρίζοντάς του ό,τι στερήθηκε...

Το εξώφυλλο είναι εμπνευσμένο από τη γιαγιά της συγγραφέως, όπως η ίδια έχει αποκαλύψει σε παρουσίασή της, ενώ το οπισθόφυλλο σε βάζει μέσα στο κλίμα του βιβλίου με λίγα λόγια. Επιτρέψτε μου μια μικρή παρατήρηση στο οπισθόφυλλο: η πρωταγωνίστρια Ελισσώ ΔΕΝ συμμετέχει στο μπορντέλο της μαντάμ Χαρίκλειας ως ένα από τα κορίτσια της, καθώς εμένα μου γεννήθηκε αυτή η εντύπωση, διαβάζοντας την περίληψη.

Μια αγνή κοπέλα, μεγαλωμένη με στερήσεις σε ένα νησί (το όνομα του οποίου δεν αναφέρεται πουθενά, καθώς η συγγραφέας επιθυμούσε ο καθένας από μας να το ονοματίσει κατά βούληση), αναγκάζεται να παντρευτεί τον ισχυρό του νησιού (ακόμα και αν αγαπούσε κάποιον συνομήλικό της), προκειμένου να γλυτώσει από τη φτώχεια τη μάνα και τ’αδέρφια της. Η ζωή της δεν είναι όπως την περίμενε, καθώς ο Λέανδρος Βραχνός αποδεικνύεται σκληρός, συμφεροντολόγος κι απάνθρωπος. Η Ελισσώ καταφέρνει και δραπετεύει από τα δεσμά της, για να καταφύγει στην Αθήνα, όπου τα επόμενα τέσσερα χρόνια μεγαλουργεί, με αποτέλεσμα την επιστροφή της στο νησί ως πλέον ισχυρής γυναίκας, που κοντράρεται σε δύναμη με το σύζυγό της. Σύντομα τα καλά κρυμμένα μυστικά βγαίνουν στην επιφάνεια και οι μάσκες πέφτουν, ενώ δύναμη παίρνει από τα παιδιά της και από τον έρωτα της ζωής της... Στο τελευταίο κεφάλαιο η ιστορία ξεδιπλώνεται μετά από 60 χρόνια, αφήνοντάς μας συγκινημένους...

Η απλή γραφή που σου χαρίζει εικόνες από την παλιά εποχή είναι το ατού της συγγραφέως. Τα συναισθήματα που σου γεννιούνται κατά την ανάγνωση, ξεπηδούν αβίαστα και αδυνατείς να τα συγκρατήσεις. Πόση οργή να νιώσεις για τον φιλοχρήματο και σκληρό Λέανδρο; Πόση στεναχώρια για τα δεινά που βρίσκουν την κοπέλα; Αλλά και πόση περηφάνια όταν επιστρέφει πλούσια και δυνατή για να εκδικηθεί...

Προσωπικά δεν είμαι εκδικητικός άνθρωπος, αλλά απόλαυσα τον τρόπο που η πρωταγωνίστρια χειρίστηκε τη ζωή της: από μια άβουλη παιδούλα, που σαφώς είχε σχέδια για το μέλλον της σε μια δυνατή και με αυτοπεποίθηση γυναίκα που δε χαϊδεύει αυτιά. Το βιβλίο έδωσε ένα σπουδαίο προβάδισμα στη Μαρία Γαβριελάτου, ανάμεσα στις υπόλοιπες πρωτοεμφανιζόμενες συγγραφείς.


Στοιχεία βιβλίου:
Συγγραφέας: Μαρία Γαβριελάτου
Σελίδες: 556
Ημερ. έκδοσης: 2016
ISBN: 978-960-604-069-6

Βιβλιοάποψη: "Μετρό Λονδίνου, 7 σταθμοί, 7 ιστορίες"

Περίληψη οπισθόφυλλου:
Μετρό Λονδίνου:
Επτά διαφορετικοί σταθμοί που παίζουν ρόλο σε επτά διαφορετικές ιστορίες.
Επτά σταθμοί που επηρεάζουν τις ζωές διαφόρων επιβατών.
Ένα ταξίδι από την γέννηση του μετρό στο Λονδίνο έως και τις μέρες μας.


Η άποψή μου:
(γράφει η Λιάνα Τζιμογιάννη)
Η αγάπη που έχει η Εύη για το Λονδίνο και την ιστορία του είναι γνωστή. Ως δικηγόρος που είναι, περίμενα να συναντήσω μια περίτεχνη, «δικηγορίστικη» γλώσσα κι όμως, διαψεύστηκα, καθώς πιο απλή δε νομίζω να έχω τύχει σε διήγημα! Εξεπλάγην ευχάριστα όταν είδα πόσο ενδιαφέρουσες ήταν και οι 7 ιστορίες, με φόντο 7 σταθμούς του μετρό Λονδίνου... Όλες φτιαγμένες με τόσο μεράκι και λεπτομερή ανάλυση των ιστορικών στοιχείων του κάθε σταθμού, σε συνδυασμό με ολοκληρωμένους χαρακτήρες! Πραγματικά κάτι μοναδικό, δεν έχω ξαναδιαβάσει παρόμοιο και δε νομίζω και να υπάρχει κάτι αντίστοιχο!

Δεν διαδραματίζονται όλες οι υποθέσεις στο μετρό, στον εκάστοτε σταθμό που αναφέρει ο τίτλος της κάθε ιστορίας. Κάποιες απλά έχουν εμπνευστεί από θρύλους και μύθους και η υπόθεση ξετυλίγεται στον «επάνω» κόσμο κι όχι στο υπόγειο των σταθμών. Κάποιες αναφέρονται σε πραγματικά πρόσωπα και κάποιες καταγράφονται σε δύο χρόνους, το παρελθόν και το παρόν. Αναλύονται διαπροσωπικές σχέσεις, όπως χαρακτηριστικά στην ιστορία «Χάμερσμιθ», η οποία μιλάει για ένα ζευγάρι που γνωρίστηκε στον εν λόγω σταθμό και λόγω των διαφορετικών αντιλήψεών του, η σχέση τους περνά από σαράντα κύματα.

Η ιστορία με τίτλο «Μπανκ» περιγράφει την περιπέτεια του Τζέικ κατά τη δημιουργία του ομώνυμου σταθμού και τη συνάντησή του με ένα πνεύμα, που του σώζει τη ζωή! Όποιος διαβάσει την ιστορία «Μουργκέιτ», θα θελήσει αμέσως να πάρει τηλέφωνο τον/την αγαπημένο του να του πει ΣΗΜΕΡΑ πόσο τον αγαπάει, και να μην αναβάλλει ποτέ ξανά ούτε στιγμή να εκφράσει τα συναισθήματά του!

Πολυεπίπεδες λοιπόν, οι ιστορίες της Εύης και η ανάγνωση κυλάει γοργά, όσο περνάνε οι σελίδες! Αν και μικρές σε διάρκεια, οι ιστορίες έχουν αρχή, μέση και τέλος και δε σε αφήνουν ανικανοποίητο! και βεβαίως, σε γεμίζουν συναισθήματα... Είναι ένα ανάγνωσμα που απόλαυσα και μπορώ να πω ότι δε μου έφτασαν οι 7 ιστορίες κι ότι θέλησα και συνέχεια! Ελπίζω να εισακουστώ!

Καλή επιτυχία Εύη μου και αναμένω συνέχεια στο εγχείρημα!!!


Στοιχεία βιβλίου:
Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ
Συγγραφέας: Εύη Ρούτουλα
Σελίδες: 134 / Διαστάσεις: 14x21cm
Ημερ. έκδοσης: 2013
ISBN: 978-1-909884-01-4

Βιβλιοάποψη: Αφιέρωμα στην Ειρήνη Φραγκάκη

Βιογραφικό της συγγραφέως:
Η Ειρήνη Φραγκάκη, γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Σητεία της Κρήτης το 1976. Τα τελευταία χρόνια, ζει στην Αθήνα μαζί με τον σύζυγό της και τα 5 παιδιά της.
Από τη γενιά της μητέρας της είναι απόγονος του μεγάλου Κρητικού ραψωδού Βιτσέντζου Κορνάρου.
Τιμήθηκε στην πολιτιστική εκδήλωση "Το μονοπάτι των βιβλίων" στην Ρόδο το 2015 για την αναφορά του νησιού στα έργα της και βραβεύτηκε με ΤΡΟΥΛΙΑ (πέτρινες κατασκευές που θεωρούνται προσευχή των νησιωτών στον Θεό).
Ασχολείται με τη συγγραφή μυθιστορημάτων για ενήλικες, παιδικών βιβλίων, ποίησης, στίχων, ζωγραφίζει και φτιάχνει κοσμήματα.

Γεννήθηκα αερικό... λέγανε ότι έπεσα στη Γη από άλλο πλανήτη, μάλλον γιατί ουδέποτε συμβιβάστηκα με τα δεδομένα των υπολοίπων... αντιδραστικό παιδί και ναι... πάντα παιδί.
Γράφω γιατί εμπνέομαι από παντού. Γράφω γιατί αυτός είναι ο τρόπος μου να αναλύω καλύτερα τις καταστάσεις... γιατί αυτό είναι η ανάσα μου.
Γράφω γιατί προβληματίζομαι, όχι επειδή είμαι πολίτης αυτής της χώρας και κάτοικος αυτού του πλανήτη, αλλά επειδή αναρωτιέμαι τι στα κομμάτια είναι αυτό που μας πάει πίσω, κι ακόμα δεν το έχουμε καταλάβει...
Γράφω γιατί αυτά που σκέφτομαι κι αυτά που νιώθω, θέλω να τα μοιράζομαι... Γράφω γιατί η γραφή για μένα είναι μαθηματικά. Ένα κι ένα κάνουν δύο. Κι επειδή τα μαθηματικά είναι η πιο καθαρή γλώσσα, αυτή χρησιμοποιώ, μόνο που το κάνω με γράμματα, αντί για αριθμούς...
Πώς; Θα σου δώσω τις πράξεις, εσύ θα βρεις τις λύσεις.
Γυρίζω την πλάτη μου στα... βοηθήματα.

Τα έργα της:

Η αγάπη που άνθισε στην ψυχή μου / περίληψη:
Κάποτε έβλεπα τη ζωή μου σαν να ήμουν κλεισμένη πίσω από σίδερα, λες και δεν υπήρχε αέρας εκεί που με είχαν κλείσει. Aσφυκτιούσα αλλά δεν το καταλάβαινε κανείς.

Ποιος άλλωστε θα είχε την ''καλοσύνη'' να ενδιαφερθεί για μένα για το πως ένιωθα ή για το τι με απασχολούσε; Ποιος θα μπορούσε έστω και μια φορά στη ζωή μου να με ρωτήσει για το τι πραγματικά είχε ανάγκη η ψυχή μου; Απολύτως κανείς. Κανείς μέχρι που βρέθηκε στο δρόμο μου εκείνος! Εκείνος που όχι μόνο νοιάστηκε για μένα αλλά και ό,τι έκανε, ήταν πραγματικά αληθινό και βγαλμένο μέσα από την καρδιά του.

Αυτόν τον άνδρα αγάπησα γιατί μου έμαθε τι θα πει ζωή και τι σημαίνει να αναπνέεις χωρίς να χρειάζεσαι μάσκα οξυγόνου όταν όλα γύρω σου γίνονται καταπιεστικά και μια θηλιά για να σε πνίξουν. Αυτόν που μου έδειξε τον τρόπο πώς να το κάνω χωρίς να έχω τύψεις ότι κλέβω... την ανάσα κάποιου άλλου.

Το βιβλίο ήταν υποψήφιο για βραβείο στον διαγωνισμό του ΕΚΕΒΥ «Το καλύτερο μυθιστόρημα της χρονιάς 2011». Δείτε το βίντεο.


Στοιχεία βιβλίου:
Συγγραφέας: Ειρήνη Φραγκάκη
Σελίδες: 443
Ημερ. έκδοσης: 2011
ISBN: 978-960-89895-5-9

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Η πεταλούδα της νύχτας / περίληψη:
Όταν... η αθωότητα συναντά την πραγματική ζωή, το κορίτσι μεταμορφώνεται σε γυναίκα. Όταν ο κόσμος που έπλαθε στο μυαλό της, παύει να είναι αγγελικά πλασμένος και τα σύννεφα που πριν πέταγε, τώρα γίνονται ομίχλη που κρύβει αλήθειες.

Τότε... Τα όνειρα που έφτιαχνε τις μέρες η Μάγδα, δίνουν ραντεβού με τους εφιάλτες της νύχτας.

Mια εφιαλτική νύχτα, μια νύχτα που σημάδεψε όλη της την ζωή! Ένα τρομαχτικό ουρλιαχτό της ψυχής που άφησε το σημάδι του, γαντζωμένο σε κάποιο αστέρι. Το άφησε εκεί να κρέμεται. Από έναν σκοτεινό ουρανό, μαύρο σαν την κατάληξη των ονείρων της, περιμένοντας ένα δειλό χέρι να το φτάσει και να το χαϊδέψει.

Ένα απρόσμενο άγγιγμα ήθελε μήπως και κατάφερνε να ξαναφέρει τα όνειρα της εκεί που ήταν η θέση τους: στην αγνή της ψυχή.

Οι στίχοι στο τραγούδι "Αλήθειες Ζωής" που τραγουδά ο Χρήστος Ρενιέρης, γράφτηκαν από την ίδια. Ακούστε το τραγούδι. Δείτε το βίντεο.


Στοιχεία βιβλίου:
Συγγραφέας: Ειρήνη Φραγκάκη
Σελίδες: 270
Ημερ. έκδοσης: 2013
ISBN: 978-960-99212-8-2

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Το αστέρι κι η ευχή / περίληψη:
Ένα μικρό κοριτσάκι. Η γλυκιά Παραμυθένια είναι εδώ και μας περιμένει παρέα να ανακαλύψουμε πόσο σημαντικό είναι να έχουμε μέσα στην καρδιά μας ανθρώπους που μας φροντίζουν και μας αγαπάνε.

Η μικρή Παραμυθένια έχει δύο πολύ αγαπημένα πρόσωπα που τη νοιάζονται: τη Νεραϊδένια και τη μανούλα της. Και οι δυο την αγαπάνε πάρα πολύ κι όσο κι αν κάποιες φορές η μικρούλα μας στεναχωριέται, είναι εκεί κι οι δύο, η κάθε μία με τον τρόπο της για να της υπενθυμίζουν πως πάντα η αγάπη βρίσκει τον δικό της χώρο να τρυπώνει στις καρδούλες όλων των παιδιών.

Πάρτε αγκαλίτσα τη μανούλα σας και τραγουδήστε μαζί της, το δικό σας τραγούδι... είναι για εσάς!

Δείτε το βίντεο, τους στίχους του οποίου έγραψε η συγγραφέας σε μουσική και τραγούδι της Σπυριδούλας Πουλιάση.


Στοιχεία βιβλίου:
Συγγραφέας: Ειρήνη Φραγκάκη
Σελίδες: 24
Ημερ. έκδοσης: 2015
ISBN: 978-618-81857-2-2

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Λευκά όνειρα / περίληψη:
Ο Ορφέας και η Δέσποινα. Δυο ζωές που ενώθηκαν.
Ο Άγγελος και η Δέσποινα. Δυο ψυχές που πάλεψαν, χωρίστηκαν και ξαναβρέθηκαν.
Ο Αριστείδης και η Δέσποινα. Δυο δρόμοι που συναντήθηκαν σε μια δύσκολη διασταύρωση της ζωής.
Η Ελισάβετ και η Δέσποινα. Δυο άνθρωποι που δέθηκαν και δυνάμωσαν ο ένας μέσα από τον άλλον.

Μια γυναίκα που κατακτά καρδιές, αλλά πληγώνει τη δικιά της. Μια ζωή που περνάει, κι εκείνη μένει πρωταγωνίστρια στο δράμα της. Μια ζωή που της δίνει ευκαιρίες, αλλά δεν τις εκμεταλλεύεται και κάνει τα ίδια λάθη. Πόσο θα ήθελε να αποκτήσει δύναμη! Πόσο θα ήθελε, η στιγμή εκείνη που άλλαξε τη ζωή της, να γίνει η αιτία για να βρει γαλήνη. Μια γυναίκα και μια ζωή που έρχεται. Η Δέσποινα και το... "είναι" της. Μια ζωή γεμάτη εκπλήξεις, ευχάριστες και δυσάρεστες. Ποιες θα κρατήσει η Δέσποινα και ποιο είναι τελικά το τίμημα της ευτυχίας;

Το βιβλίο βραβεύτηκε από τον Πολιτιστικό & Λαογραφικό Σύλλογο Αμπερνάλλι Σορωνής Ρόδου με την πλακέτα του Συλλόγου τους, καθώς επίσης και τον Σύλλογο και Ξενώνα Κακοποιημένων Γυναικών της Ρόδου. Επίσης, ήταν υποψήφιο στα βραβεία Public για το καλύτερο μυθιστόρημα της χρονιάς 2016. Δείτε το βίντεο.


Στοιχεία βιβλίου:
Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ
Συγγραφέας: Ειρήνη Φραγκάκη
Σελίδες: 198 / Διαστάσεις: 14Χ21
ISBN: 978-618-82500-2-4

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Για πού το’βαλες... Χριστουγεννιάτικα - Το μυθιστόρημα των 17” / περίληψη:
Ένας οδηγός ταξί σε μια πόλη που σταματά μόνιμα σε... κόκκινα, απαγορευτικά φανάρια!
17 διαφορετικοί άνθρωποι, που μέσα στην κίνηση, θα κάνουν... στάση σε όποιον σταθμό ζωής αυτοί έχουν επιλέξει!
Μία διαδρομή με διαφορετικούς προορισμούς, αλλά με την ίδια ταρίφα πάντα σαν αντίτιμο. Να αναμετρηθείς με τον εαυτό σου!
17 συγγραφείς ενώνουν τις πένες τους και δημιουργούν ένα πρωτότυπο μυθιστόρημα, μια συγγραφική διαδρομή μυαλού, ψυχής και αναμνήσεων σε ένα ρεβεγιόν απολογισμού...

Πρόκειται για συλλογικό έργο από τη Νίκη Εκδοτική, τα έσοδα του οποίου δόθηκαν σε φιλανθρωπικό σκοπό. Το βιβλίο ήταν υποψήφιο στα βραβεία Public για το καλύτερο μυθιστόρημα της χρονιάς 2016. Δείτε το βίντεο.


Στοιχεία βιβλίου:
Συγγραφείς: Ειρήνη Φραγκάκη, Αγγελική Συρρή-Στεφανίδου, Γιάννης Τούσσας, Δήμητρα Παπαναστασοπούλου, Νατάσα Γκουτζικίδου, Δημήτρης Κωνσταντάρας, Πάνος Παπαδάκης, Δικαία Μαραβέλια, Νίκος Σαλτερής, Νίτσα Μανωλά, Βιολέττα Κουμπή, Έλσα Νόμπελη-Φαραζή, Μαρία Κωνσταντούρου, Αναστασία Κορινθίου-Χατζηρήγα, Ελένη Μπετίλλα, Αδαμαντίνη Κουμιώτου, Αγγελική Χατζηρήγα
Σελίδες: 253
Ημερ. έκδοσης: 2016
ISBN: 978-960-417-471-3

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

Η άποψή μου:
(γράφει η Λιάνα Τζιμογιάννη)
Εδώ και καιρό, με έχει πιάσει μια μανία να διαβάζω τα «πρωτάκια» των αγαπημένων μου συγγραφέων. Κι εκεί που λες, «θ’αξίζει τα λεφτά του;», «θα είναι τόσο καλό όσο τα τωρινά;» πήρα της Ειρήνης μου και δεν το μετάνιωσα.

Πώς είναι δυνατόν ο λόγος να είναι τόσο στρωμένος, τόσο δοσμένος με απλότητα και συνάμα τόσο περιεκτικός από το πρώτο κιόλας βιβλίο της; Και το περιεχόμενο, πώς είναι δυνατό να μου θυμίζει στιγμές από τη δικιά μου ζωή;
Στο "Η αγάπη που άνθισε στην ψυχή μου", ο γάμος της Θάλειας και του Αχιλλέα έχει φτάσει στο τέλμα και οδεύουν για διαζύγιο. Διαβάζουμε για το «μετά» αυτής της απόφασης, το ποιος τη στηρίζει και ποιος την απορρίπτει. Βλέπουμε την κατάθλιψη να αντιμετωπίζεται με μεγάλες και σωτήριες αλλαγές, και ο χρόνος να χαμογελά και στους δυο ήρωές μας. Τελικά, μήπως ένα διαζύγιο φέρνει κάτι καλύτερο;

Στην εποχή μας, που τα διαζύγια έχουν μεγαλύτερο ποσοστό έναντι των γάμων, δε θα συμφωνούσα με την επιλογή της Θάλειας. Θα έπρεπε να παλέψει με τον άντρα της να ξεπεράσουν κάθε ύφαλο της κοινής τους ζωής. Όταν όμως, οι προσπάθειες γίνονται μόνο από τον έναν, τότε το τέλος είναι κοντά και ορθά έπραξε η ηρωίδα μας, ακόμα κι αν η απόφασή της την έφερε αντιμέτωπη με το υπόλοιπο σόι, που ήθελε τον γάμο να διαιωνίζεται. Κανείς δεν πρέπει να μπλέκεται στη ζωή του ζευγαριού, είτε μάνα λέγεται, είτε πεθερά, είτε αδερφή, είτε εξωσυζυγική σχέση. Το ότι δυο άνθρωποι (αρχικά ερωτευμένοι) παντρεύτηκαν, αυτό σημαίνει ότι έγιναν ένα και ότι ως ΕΝΑ θα συνεχίσουν την πορεία τους. Από τη στιγμή όμως, που παρατηρούνται αγεφύρωτες διαφορές, είναι καλύτερο να χωρίζουν οι δρόμοι. Ίσως τα καλά να έρχονται. Κι αν υπάρχουν παιδιά; Τότε, δεν πρέπει να σκεφτόμαστε τους εαυτούς μας, αλλά το τι είναι καλό για κείνα και μόνο.

Στο πρώτο της κιόλας βιβλίο, η Ειρήνη Φραγκάκη κατάφερε να συλλάβει και να αποδώσει με τον καλύτερο τρόπο ένα θέμα που βιώνουμε στη σύγχρονη πραγματικότητα, τώρα πιο συχνά από παλιά : το γάμο, το διαζύγιο και τα παρατρεχάμενά τους.

Τι να πω για τη Μάγδα της και το "Η πεταλούδα της νύχτας";
Όταν διαβάζω ένα μυθιστόρημα, ξέρω ότι είναι βγαλμένο από τη φαντασία του συγγραφέα και ανάλογα το περιεχόμενο, «βαθμολογώ» το κάθε βιβλίο. Όταν όμως, διαβάζω μια αληθινή ιστορία, πώς θα’πρεπε να βαθμολογήσω το συγγραφέα που μας τη διηγείται; Δεν είναι προϊόν φαντασίας του και φυσικά, δεν έχεις τη δυνατότητα να εκφράσεις την αντίθεσή σου για το τι κάνει ο πρωταγωνιστής στη ζωή του, καθώς αυτό είναι που παρακολουθείς: τη ζωή του...

Η αγαπημένη μου Ειρήνη Φραγκάκη, ανέλαβε μια δύσκολη αποστολή: να μεταφέρει στο χαρτί την πονεμένη ιστορία της Μάγδας, μιας κοπέλας που θα μπορούσε να είναι η κόρη σας, η αδερφή σας, η κοπέλα της διπλανής πόρτας. Μιας πρωταγωνίστριας που δυστυχώς, ζούσε τη ζωή της ως κομπάρσος. Μιας ζωής που ενώ ξεκίνησε με τις καλύτερες προϋποθέσεις, η συνέχεια αυτής απογοητεύει. Εμένα προσωπικά με τσάκισε, επειδή είχα την τύχη να μεγαλώσω με μια μάνα που μου στάθηκε μάνα και πατέρας μαζί, προφυλάσσοντάς με από κακοτοπιές, ενώ η Μάγδα είχε και τους δυο απόντες! Ο δε πα-ΤΕΡΑΣ της στιγμάτισε την παιδική ψυχούλα της, με τον ΠΙΟ άρρωστο τρόπο. Η δε μάνα, άβουλη μπροστά σε έναν βίαιο σύζυγο, δε μπορούσε να προστατέψει το βλαστάρι της. Δεν τη δικαιολογώ όμως. Μπορούσε να μιλήσει νωρίτερα!

Αναπόφευκτο συναπάντημα για τη Μάγδα μας, η ηρωίνη, που ενώ αρχικά κάποιος άλλος της τη χορηγεί, προκειμένου να πραγματοποιήσει τις βρώμικες ορέξεις του, στη συνέχεια, εξαρτημένη πια, της προσφέρει μικρές χρονο-διεξόδους από τη θλιβερή της πραγματικότητα. Επόμενο βήμα για την αθώα πρωταγωνίστριά μας, η μεταμόρφωσή της σε πεταλούδα = το σημάδι της πόρνης. Ωστόσο, συνέβη κι ένα καλό: η γνωριμία της με τον Αναστάση, τον δυνατό αυτόν άνθρωπο που προσπάθησε να την απαλλάξει από την πορεία της στο γκρεμό. Άραγε, να τα κατάφερε;

Και στο δεύτερο πόνημά της, η γραφή της Φραγκάκη τρέχει γοργά, καθώς παραθέτει τα γεγονότα και είναι τόσο σημαντικό επίσης να αναφέρω την τρομερά μεγάλη έρευνα που έκανε σε μια δύσκολη περίοδο για την ίδια. Όσο και να με στεναχωρεί η ιστορία της Μάγδας, δε μπορώ να μην παρατηρήσω ότι εκτός από την ψυχή της, η συγγραφέας κατέθεσε και τη δική της ψυχή σε αυτό το ΔΥΝΑΤΟ πόνημα. Είθε όλες οι πεταλούδες της νύχτας σε όλον τον κόσμο να βρουν δύναμη να ξεφύγουν από τα δίχτυα του υποκόσμου και των ναρκωτικών. Να γίνουν πουλιά, να πετάξουν μακριά προς τη σωτηρία, τη λύτρωση και τη ΖΩΗ!!!!!!!!

Μια ευχάριστη έκπληξη ήταν το τρίτο της βιβλίο, που απευθύνεται στα παιδιά. Μια τρυφερή ιστορία, σε εικονογράφηση της Πόπης Αυγουστάκη που αποτελεί κόσμημα για τα μικρά παιδιά, μα και τους μεγάλους.

Πρωτόλειο ακόμα το διάβασα, με μάτια που έλαμπαν και με ένα χαζό χαμόγελο το χάϊδευα, σαν να επρόκειτο για κάτι δικό μου, που θα έπαιρνε τη σειρά του στην έκδοση!! Κι όταν πρώτη το κράτησα στα χέρια μου έτοιμο για διανομή, ένιωσα πολύ όμορφα για τη φίλη μου Ειρήνη. Περήφανη που το ταλέντο της ξεδιπλώθηκε και στην παιδική λογοτεχνία. Χαρά για την τόσο απλή, μα και συγκινητική υπόθεση, που εμπνεύστηκε, αυτή ενός μικρού κοριτσιού που έχοντας χάσει τη μητερούλα του, έχει αποκτήσει για καινούργια συντροφιά μια άλλη γυναίκα, προφανώς μια μητριά, που επίσης το αγαπά.

Μια λυπητερή ιστορία καθώς το κοριτσάκι νιώθει νοσταλγία για τη μαμά του, που είναι στον ουρανό, μα και χαρμόσυνη εξίσου, καθώς η καινούργια «μαμά» δηλώνει την παρουσία της κάθε στιγμή δίπλα του.

Με το τέλος της ανάγνωσης, κράτησα το έντυπο κοντά μου. Τα μάτια μου ακόμα έλαμπαν αλλά από σταγονίδια «βροχής», η καρδιά μου χτυπούσε ήρεμα-ρυθμικά και το χαμόγελο έγινε πλατύτερο, καθώς η συγγραφέας μας πέρασε το μήνυμα της ελπίδας μέσα μου. Με το βιβλίο αυτό, δίνεται το μήνυμα στα παιδιά που χάνουν τους γονείς τους, να δίνουν δεύτερες ευκαιρίες σε άτομα που βεβαίως ποτέ δε θα τους αντικαταστήσουν, μα θα είναι πάντα δίπλα τους ή θα τα μεγαλώσουν με πολλή αγάπη! Περνά το μήνυμα και στα άτομα που υιοθετούν ή βρίσκονται σε σχέση με ανθρώπους που έχουν ήδη παιδιά από προηγούμενο γάμο/σχέση στο να φέρονται εξαιρετικά τρυφερά, δείχνοντας αμέτρητη στοργή στα παιδιά, που μπορεί να μην είναι δικά τους, όμως να φροντίσουν να μην τους λείψει η αγάπη. Βασικά, να μην τους λείψει τίποτα!

Το βιβλίο «Λευκά όνειρα» πέρασε κι αυτό από τα χέρια μου πριν το τυπογραφείο και νιώθω μεγάλη χαρά για την τιμή που μου έκανε η συγγραφέας μας. Η κακοποίηση σε όλες τις μορφές της, είναι ένα μείζον θέμα που είχε εμφανιστεί από παλιά και δυστυχώς, συνεχίζει να υφίσταται, γι'αυτό και γράφονται σελίδες επί των σελίδων.

Η ηρωίδα της, η ευάλωτη Δέσποινα, βιώνει συναισθηματική και σωματική κακοποίηση στις σχέσεις της κι ενώ μπορεί να βγει από αυτές, ψάχνοντας λύσεις, δεν τα καταφέρνει. Από τη μια, δέχεται τη βία και τα ξεσπάσματα του πρώτου της συζύγου, τον Ορφέα, εξαιτίας της εξάρτησής του από το αλκοόλ. Από την άλλη, έχουμε τον Άγγελο, την εξωσυζυγική της σχέση, που γνωρίζει για τη βία του Ορφέα και υπόσχεται να τη σώσει. Κτητικός απέναντί της σφίγγει έναν κλοιό γύρω της και η Δέσποινα εναποθέτει τις ελπίδες της για σωτηρία στην ψυχολόγο της, με την οποία αποκτά φιλικές σχέσεις! Ένας τρίτος άντρας, ο Αριστείδης θα της εκφράσει τον έρωτά του, όμως απορρίπτεται από την ίδια.

Στην πιο ώριμή της συγγραφική προσπάθεια, η Ειρήνη Φραγκάκη αναλύει πάντα με απλή γραφή, τα "θέλω", τα "μπορώ" και τα "πρέπει" που εμφανίζονται στις ερωτικές σχέσεις. Όταν αντιμετωπίζουμε ένα δύσκολο πρόβλημα, πάντα θέλουμε κάποιον δίπλα μας για συμβουλές, να μας "σώσει" και πολλές φορές, εξαιτίας του ψυχισμού μας, ανοιγόμαστε στον λάθος άνθρωπο. Ακόμα κι αν αυτός ο άνθρωπος είναι επαγγελματίας (ένας ψυχολόγος όπως η Ελισάβετ στην προκειμένη περίπτωση) θα πρέπει να βιώνει την κατάσταση από μακριά και να μην συνδέεται με τον ασθενή ούτε φιλικά. Αν μπουν στη μέση συμπάθειες και προσωπικά συναισθήματα, το έργο του ψυχολόγου ουσιαστικά ακυρώνεται. Η πρωταγωνίστριά της έπρεπε να βρει μόνη της τη δύναμη να ξεφύγει από τον καθημερινό πόνο και όχι να αγκιστρώνεται σε "κατά δύναμιν ήρωες", με αποτέλεσμα να χάνει τον εαυτό της.

Το μυθιστόρημα "Λευκά όνειρα" είναι ένας εφιάλτης που όλοι μας θα πρέπει να διαβάσουμε. Ίσως να βοηθήσουμε κάποιον, ίσως να βοηθηθούμε εμείς οι ίδιοι, βλέποντας τις λάθος κινήσεις και αποτρέποντάς τις στη δική μας ζωή ή σε ανθρώπων που αγαπάμε. Η μόνη μου ένσταση στο εν λόγω βιβλίο είναι το εξώφυλλο, που μου θυμίζει μια ηθοποιό Τούρκικης παραγωγής, πράγμα που με απέτρεψε να "βάλω" δικό μου πρόσωπο για τη Δέσποινα στη φαντασία μου. Καλό θα ήταν να μην μπαίνουν πρόσωπα στα εξώφυλλα, ώστε ο αναγνώστης να βάζει τα δικά του κατά την ανάγνωση.

Για το "Για πού το’βαλες... Χριστουγεννιάτικα", θα μιλήσουμε σε ξεχωριστό post.

Μπορείτε να επικοινωνήσετε με τη συγγραφέα μέσω e-mail, Facebook, Twitter.

Μάθετε περισσότερα στο blog και στο blog της.

*NEW* Το ημερολόγιο

Περίληψη οπισθόφυλλου:
Η απόλυτη ιστορία αγάπης!!!
Μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο με τεράστια επιτυχία, με πρωταγωνιστές τους Ράϊαν Γκόσλινγκ και Ρέϊτσελ ΜακΆνταμς.

Πόσα μπορεί ν’αντέξει η αγάπη;
Ο Νόα Καλχούν έχει μόλις επιστρέψει στη γενέτειρά του ύστερα από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, αποφασισμένος να πραγματοποιήσει το όνειρό του: να αναπαλαιώσει μια παλιά αγροικία και να ξαναβρεί την εσωτερική του γαλήνη κοντά στη φύση. Όμως το νου του κατακλύζει η σκέψη ενός πανέμορφου κοριτσιού που ερωτεύθηκε πριν από δεκατέσσερα χρόνια, ενός κοριτσιού που αιχμαλώτισε την καρδιά του όπως καμιά άλλη.

Όταν όμως οι αναμνήσεις του παίρνουν σάρκα και οστά, όταν η Άλι εμφανίζεται αναπάντεχα μπροστά του, το πάθος που σιγόκαιγε μέσα του παίρνει ξανά φωτιά. Υπάρχουν τόσα εμπόδια για να έχει η ιστορία τους ένα ευτυχισμένο τέλος, ωστόσο η μοναδική δύναμη που τους δίνει η αγάπη τους δεν τους επιτρέπει να εγκαταλείψουν το όνειρό τους.

Στην ομότιτλη κινηματογραφική ταινία πρωταγωνιστούσαν ο Ράιαν Γκόσλινγκ και η Ρέιτσελ Μακάνταμς.

"Δεν υπάρχει καλύτερη ιστορία αγάπης... Δε θα μπορείτε να την αφήσετε από τα χέρια σας."
-Glamour-

"Θα διαβάσετε αυτή την ιστορία σε μια νύχτα, αλλά θα τη θυμάστε μια ζωή."
-USA Today-


Στοιχεία βιβλίου:
Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ
Κατηγορία: Ξένη λογοτεχνία
Συγγραφέας: Nicholas Sparks
Μετάφραση: Νάντη Σακκά
Σελίδες: 248
Ημερ. έκδοσης: 08/06/2017
ISBN: 978-618-03-0931-7


Βιογραφικό του συγγραφέα:
Ο Αμερικανός Nicholas Sparks είναι ένας από τους πιο αγαπημένους συγγραφείς ιστοριών αγάπης σε όλο τον κόσμο. Τα μυθιστορήματά του ξεπερνούν σε πωλήσεις τα 105.000.000 αντίτυπα, ενώ έχουν μεταφραστεί σε περισσότερες από 50 γλώσσες και έχουν μεταφερθεί με τεράστια επιτυχία στον κινηματογράφο.

Για περισσότερα, επισκεφτείτε την ιστοσελίδα του.

*NEW* Εντιμότατα λαμόγια

Περίληψη οπισθόφυλλου:
«Είχε δίκιο ο μεγάλος πατερούλης Ιωσήφ Βησαριόνοβιτς. Ο θάνατος λύνει όλα τα προβλήματα. Αν δεν υπάρχουν άνθρωποι, δεν υπάρχουν προβλήματα...»

Θεσσαλονίκη, 1998
Είναι επικίνδυνο να είσαι έντιμος σε μια διεφθαρμένη εποχή. Ο δημοσιογράφος Χρήστος Καρατζάς ξυλοφορτώνεται μέχρι θανάτου κι αιμορραγεί ακατάσχετα από την κομμένη μύτη του για να μην τη χώνει εκεί που δεν πρέπει. Ύστερα τα πράγματα παίρνουν τον συνήθη δρόμο τους: η έρευνα κωλυσιεργεί, η υπόθεση μπαίνει στο αρχείο.

Αθήνα, 2010
Ο ειδικός εμπειρογνώμονας της Ευρωπαϊκής Ένωσης Παύλος Ηλιάδης εξαφανίζεται από προσώπου γης ύστερα από ένα δείπνο μεταξύ εντιμότατων κυρίων: πολιτικών, δημοσιογράφων, πληρωμένων μπράβων και Ρώσων επενδυτών. Έπεσε θύμα απαγωγής; Δολοφονήθηκε; Ή μήπως η αλήθεια είναι πολύ χειρότερη;

Ο δικηγόρος Μίλτος Μαρνέρης προσπαθεί ν’ανακαλύψει τα ίχνη του φίλου του μπαίνοντας σ’έναν δρόμο χωρίς επιστροφή. Απέναντί του, σ’ένα ανελέητο κυνήγι, ο Κρίστο ο Άγιος κι ο Πρόεδρος, εντιμότατα λαμόγια που κατασπαράζουν τα υπολείμματα μιας χώρας που ψυχορραγεί. Μοναδική του σύμμαχος η χυμώδης τηλεοπτική περσόνα και ερωμένη του υφυπουργού Οικονομικών Έλλη Καμπάνη που αλλάζει στρατόπεδο εν μία νυκτί με ένα και μόνο στόχο: ν’αποδείξει πως η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που τρώγεται καυτό, σαν την ίδια.

Αστυνομική ιστορία; Πολιτικό θρίλερ ή ένα νουάρ με ξέφρενη δράση στους διαδρόμους της εξουσίας;


Στοιχεία βιβλίου:
Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ
Κατηγορία: Αστυνομικό
Συγγραφέας: Θάνος Δραγούμης
Σελίδες: 464
Ημερ. έκδοσης: 08/06/2017
ISBN: 978-618-03-1108-2


Βιογραφικό του συγγραφέα:
Ο Θάνος ∆ραγούµης είναι λογοτεχνικό ψευδώνυµο του συγγραφέα Θοδωρή Παπαθεοδώρου. Με αυτό το ψευδώνυµο έχει εκδώσει τα αστυνοµικά µυθιστορήµατα "Σφαγείο Σαλονίκης" (2011) και "Μαύρη αυγή" (2013).

*NEW* Ο άνθρωπος φωτιά

Περίληψη οπισθόφυλλου:
«Είδα την πόλη σας να καίγεται. Είδα τα σπίτια σας να μαυρίζουν. Είδα τα δέντρα σας να γίνονται κάρβουνο και εσάς να τρέχετε μακριά. Πέταξα από θάμνο σε θάμνο, από ελιά σε ρείκι, από χωράφι σε χωράφι, από αυλή σε σπίτι και τα έκαψα όλα.»

Φωτιά ξέσπασε στο νησί, το καλοκαίρι απέκτησε διαφορετικό χρώμα, άλλη μυρωδιά. Οι υποσχέσεις που δόθηκαν από τον προηγούμενο Αύγουστο κάηκαν μαζί με τις πρώτες ελιές, θάφτηκαν στη στάχτη.

Η Άρτεμη όμως δεν τις ξέχασε. Είχαν ορκιστεί ότι θα δημιουργήσουν μια ιστορία, μαζί και οι τρεις. Το μυαλό της ήταν αφοσιωμένο εκεί, την τράβαγε μακριά από την καταστροφή, από το μυστήριο της φωτιάς. Η ιστορία όμως είχε ήδη αλλάξει, έκαιγε πια τα χέρια, όπως εκείνο το βράδυ που χίμηξε η πυρκαγιά στο δωμάτιό της. Ο άνθρωπος φωτιά ήταν δίπλα της και σκόπευε να παραμείνει.

Τρεις χαρακτήρες που αφηγούνται τα γεγονότα: ο γιος, ο πατέρας και ο παππούς. Τρεις νέοι που ωριμάζουν μέσα από τη σύγκρουση με το παρελθόν και το μέλλον. Το τέλος της αθωότητας μέσα σ’ένα καλοκαίρι που θα σημαδέψει τη ζωή τους... Το τέλος της ιστορίας κρυμμένο στα καρέ ενός κόμικ. Μη βιαστείτε να το διαβάσετε.


Στοιχεία βιβλίου:
Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ
Συγγραφέας: Κωνσταντίνος Πατσαρός
Εικονογράφηση: Γιώργος Γούσης
Σελίδες: 192
Ημερ. έκδοσης: 08/06/2017
ISBN: 978-618-03-0939-3


Βιογραφικό του συγγραφέα:
Ο Κωνσταντίνος Πατσαρός πήρε το Κρατικό Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου για το πρώτο του βιβλίο "Το κουτί", που κυκλοφόρησε το 2014 από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Ζει στην Αθήνα και είναι εκπαιδευτικός.

*NEW* Η φλόγα του έρωτα

Περίληψη οπισθόφυλλου:
Η Στέφανι Πλαμ, γέννημα θρέμμα του Τρέντον του Νιου Τζέρσι, εργάζεται στο γραφείο εγγυήσεων για αποφυλακίσεις του ξάδερφού της του Βίνι, δηλαδή κυνηγάει φυγόδικους και παίρνει ποσοστά από τις συλλήψεις. Όμως τώρα πρέπει να βοηθήσει το ξαδερφάκι της να ξελασπώσει, καθώς χρωστάει του κόσμου τα χρήματα σε έναν μαφιόζο που τον έχει απαγάγει. Στην υπόθεση μπλέκονται ένας ναρκέμπορας με έναν αλιγάτορα για κατοικίδιο, ο χίπης Φεγγαράνθρωπος με το τροχόσπιτό του, ο πιο καυτός αστυνομικός της περιοχής και ο γοητευτικός, αλλά μυστηριώδης ιδιοκτήτης της εταιρείας σεκιούριτι Ρέιντζερ.

Καθώς η Στέφανι αγωνίζεται να μαζέψει τα λύτρα, θα ανάψει πολλές φωτιές και θα χρειαστεί να αποφασίσει για ποιον στ’αλήθεια χτυπάει η καρδιά της.

"Σέξι και διασκεδαστικό."
-Boston Herald-

"Ακαταμάχητη ηρωίδα."
-Houston Chronicle-

"Εξαιρετικά διασκεδαστικό ανάγνωσμα."
-Entertainment Weekly-

"Πραγματικά απολαυστικό. Κανείς δεν μπορεί να αντισταθεί στη Στέφανι Πλαμ."
-Chicago Tribune-


Στοιχεία βιβλίου:
Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ
Κατηγορία: Ξένη λογοτεχνία
Συγγραφέας: Janet Evanovich
Μετάφραση: Έφη Φρυδά
Σελίδες: 328
Ημερ. έκδοσης: 08/06/2017
ISBN: 978-960-566-695-8


Βιογραφικό της συγγραφέως:
Η πετυχημένη συγγραφέας Janet Evanovich (Τζάνετ Ιβάνοβιτς) δημιουργός της ξεκαρδιστικής αστυνομικής/ερωτικής σειράς, με ηρωίδα τη σπιρτόζα ερασιτέχνιδα ντετέκτιβ Στέφανι Πλαμ, ζει με την οικογένειά της στο Νιου Χαμσάιρ, αλλά μεγάλωσε στο Νιου Τζέρσι, την πόλη όπου κινείται η πανέξυπνη Στέφανι. Η Ιβάνοβιτς έχει αποσπάσει εξαιρετικές κριτικές, ενώ έχει τιμηθεί με σημαντικά βραβεία, μεταξύ των οποίων το Crime Writers' Association's John Creasey Memorial και το Silver Dagger. Το πρώτο βιβλίο της σειράς με τη Στέφανι Πλαμ μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο με πρωταγωνίστρια την Κάθριν Χάιγκλ.

Για περισσότερα, επισκεφτείτε την ιστοσελίδα της.

*NEW* Το σχέδιο της Ρέιμι

Περίληψη οπισθόφυλλου:
Έχεις φτάσει ποτέ στο σημείο να νιώθεις πως τα πάντα, κυριολεκτικά τα πάντα, εξαρτώνται από σένα;

Πριν δυο μέρες ο πατέρας της δεκάχρονης Ρέιμι Κλαρκ έφυγε από το σπίτι.
Αλλά η Ρέιμι έχει ένα σχέδιο. Εάν καταφέρει να κερδίσει τον διαγωνισμό Νεαρή Μις Λάστιχα Κεντρικής Φλόριντα, τότε ο πατέρας της θα δει τη φωτογραφία της στην εφημερίδα, θα καταλάβει τι καταπληκτική κόρη έχει και ίσως ξαναγυρίσει σπίτι.
Ωστόσο, πρώτα από όλα πρέπει να διαγωνιστεί με την ντελικάτη αλλά αποφασισμένη Λουιζιάνα Ελεφάντε και τη δυναμική και πεισματάρα Μπέβερλι Ταπίνσκι.
Καθώς όμως η επίμαχη ημερομηνία πλησιάζει, ένα σωρό αναπάντητα ερωτηματικά αλλά και η μοναξιά που νιώθουν τα τρία κορίτσια θα τις οδηγήσουν σ’ένα αξέχαστο, περιπετειώδες καλοκαίρι.

"Γεμάτο περιπέτεια, κινδύνους και μερικά θαύματα εδώ κι εκεί, το βιβλίο αποκαλύπτει πώς η αγάπη και η συμπόνια μπορούν να ξεπεράσουν ακόμα και τα μεγαλύτερα εμπόδια."
-Publishers Weekly-


Στοιχεία βιβλίου:
Ιστοσελίδα: Πατήστε εδώ
Συγγραφέας: Κέιτ ΝτιΚαμίλο
Μετάφραση: Αργυρώ Πιπίνη
Σελίδες: 248
Ημερ. έκδοσης: 25/05/2017
ISBN: 978-618-03-0890-7


Βιογραφικό της συγγραφέως:
Η Κέιτ ΝτιΚαμίλο είναι η πολυαγαπημένη συγγραφέας πολλών βιβλίων για νεαρούς αναγνώστες, ανάμεσα στα οποία και δύο που έχουν κερδίσει το βραβείο Newbery Medal: "Η ιστορία του Ντεσπερό" και "Φλώρα και Οδυσσέας".
Μεγάλωσε στη Φλόριντα, αλλά μετά τα είκοσι μετακόμισε στη Μινεσότα, όπου η νοσταλγία για το σπίτι της μαζί με έναν βαρύ χειμώνα την έκαναν να γράψει το πρώτο της μυθιστόρημα. Εκδόθηκε με τον τίτλο "Γουίν Ντίξι, ένας ξεχωριστός σκύλος". Αναγράφηκε στο Newbery Honor Book κι εκείνη συνέχισε το γράψιμο πολλών ακόμα βραβευμένων μυθιστορημάτων, ανάμεσα στα οποία και τα: "Το ξύπνημα της τίγρης", "Το θαυμαστό ταξίδι του Έντουαρντ" και "Ο μάγος και ο ελέφαντας".
Η Κέιτ επελέγη ως Εθνική Πρέσβειρα της Νεανικής Λογοτεχνίας των ΗΠΑ για τη σεζόν 2014-2015. Για την αποστολή αυτή αλλά και για τη δύναμη των ιστοριών της η Κέιτ λέει: «Όταν διαβάζουμε μαζί, συνδεόμαστε. Μαζί, βλέπουμε τον κόσμο. Μαζί, βλέπουμε ο ένας τον άλλο». 
Τώρα η Κέιτ ζει στη Μινεάπολη. 
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα βιβλία της επισκεφθείτε την ιστοσελίδα της.
Από το Blogger.
 
Copyright © 2017. BOOKNIA - All Rights Reserved
Created by Net Promotion Web Team | Published by Panos Melas |
Proudly powered by NET PROMOTION